İbn Haldun, İslâmî ilimlerin teşekkül edip geliştiği, İslâm düşüncesinin ilmi-fikrî alanda üst seviyede olduğu bir dönemde yaşamış ve meşhur eseri Mukaddime’yi XIV. asrın son çeyreğinde böyle bir kültür birikiminin üzerinde bina etmiştir.

Dünya tarihine giriş olarak yazdığı bu eser; tarih yazıcılığının, tarihin konusunun, siyaset, iktisat, eğitim, ilim gibi toplumsal hayatın çeşitli yönlerinin nasıl bir yöntemle ve hangi esaslarla inceleneceğini göstermesi açısından bir tarih felsefesi kitabıdır.

İctimai hayat, cemiyet, devlet ve bunların teşkilatlanması, asabiyet, nesep, bedevilik, medeniyet-hadariyet, hilafet, mülk, saltanat, umran, iktisat, coğrafi şartlar ve tezahürleri, cemiyetin değişik dönemlerinde teşekkül eden zihniyetler, ilim dalları, inanışlar; bunların insan ve cemiyetin işleyişi üzerindeki etkileri İbn Haldun’un üzerinde durduğu önemli konulardandır.