“Beni affet. Sana böyle bir dünya sunduğum için beni affet.” 

Ormanın derinliklerindeki gizemli bir toplulukta yaşayanlar, her yıl aralarından bir elçi seçerek onu ormanın güvenli kucağından dışarıya, tüketim toplumunun bencil dünyasına uğurlarlar. Elçinin görevi kutsaldır: Başka bir yaşamın mümkün olduğuna dair kadim bilgiyi “dışarıdakilerle” paylaşmak. Ancak bu seyahat, tek yönlüdür. Beton yığınlarının ve bitmek bilmeyen mesailerin arasında sıkışan ve yavaş yavaş asimile olan her elçi, kendi gerçeğini yitirecektir.

Şeytanın Bahçesi, uykusundaki küçük yavrusuna seslenen bir babanın sarsıcı itiraflarından oluşuyor. Atilla’nın Atını Çalan Çocuk kitabıyla büyük bir çıkış yapan Iván Repila bu sefer sanrısal bir dünyayı, melankoli ve umudu bir arada veren bir başyapıtla karşımızda. Öznur Karakaş’ın çevirisiyle Türkçeye kazandırdığımız bu eser, okuru ormanların fısıltısından otoyolların vızıltılarına taşıyacak; içimizdeki o vahşi, saf ve unutulmuş parçayı gün yüzüne çıkaracak.