Yirminci yüzyıl Alman felsefesinin ve çağdaş ontolojinin en özgün isimlerinden biridir. Kariyerine Marburg Yeni-Kantçılığı geleneğinde başlasa da, kısa sürede bu çizgiden ayrılarak varlık sorusunu yeniden felsefenin merkezine taşımış ve "Yeni Ontoloji" akımının öncülüğünü üstlenmiştir.
Klasik felsefe geleneğinin sistem anlayışını modern bir yaklaşımla sürdüren Hartmann; bilgi kuramı, etik, estetik ve tarih felsefesi gibi temel konularda hacimli eserler kaleme almıştır. Marburg, Köln, Berlin ve Göttingen üniversitelerinde yürüttüğü profesörlük görevlerinin yanı sıra, kurduğu tartışma gruplarıyla bir nesil Alman entelektüeli üzerinde derin izler bırakmıştır. Eserlerinden bazıları: Ethik (1925), Ontologie (1935-1950), Grundzüge einer Metaphysik der Erkenntnis (1921).
