1923 yılında İran’ın Burûcerd şehrinde doğdu. 1948’de Tahran Üniversitesi Edebiyat Fakül- tesi Fars Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. Tahran Üniversitesi’nde, Bedîüzzamân Fürûzânfer (1897-1970) danışmanlığında hazırladığı “Nakdu’ş-Şi‘r: Târîh ve Usûl-i Ân (Şiir Eleştirisi: Tarihi ve İlkeleri)” başlıklı teziyle 1955’te doktor unvanını aldı. 1956’da Tahran Üniversitesi’nde doçent olarak çalışmaya başladı. Tahran Üniversitesi Edebiyat ve İlahiyat fakültelerinde İslâm tarihi, dinler tarihi, edebiyat tarihi ve tasavvuf tarihi dersleri verdi. 1960’ta profesör oldu. 1962’den sonra Oxford ve Sorbonne üniversitelerinde, 1968-1970 yılları arasında Princeton ve California üniversitelerinde misafir öğretim üyesi olarak dersler verdi. Edebiyat tarihi, İran edebiyatı, İslâm tarihi ve tasavvuf konularında çok sayıda eser veren Zerrînkûb, 15 Eylül 1999 tarihinde Tahran’da vefat etti.
Başlıca eserleri: Felsefe-i Şi‘r (1944); Dû Karn-i Sukût (1957); Nakd-i Edebî (1959); Erziş-i Mîrâs-i Sûfiyye (1963); Târîh-i Îrân Ba‘d ez İslâm (1964); Bâmdâd-i İslâm (1967); Ez Kûçe-i Rindân (1970); Custucû der Tasavvuf-i İrân (1978); Sırr-i Ney: Nakd ü Şerh-i Tahlîlî vü Tatbîkî-i Mesnevî (1985).